ابن فهد الحلي (مترجم: نائيجى نورى)

70

عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى)

است پس علم را از جايگاهش بخواهيد و قبسى از اهل علم بجوييد ، زيرا آموزش دانش براى خدا حسنه‌اى است و طلب آن عبادت است و گفتگوى علم تسبيح و عمل به آن جهاد و آموختن به نادان صدقه و بذل علم به اهل آن نزديكى به خداى تعالى مىباشد زيرا علم نشانه‌هاى به حلال و حرام است و راه بهشت را روشن مىكند ، و در وحشت مونس انسان است و در غربت و تنهايى رفيق انسان است و در خلوت با انسان گفتگو مىكند و راهنماى آسودگى و تنگى است و دانش سلاح عليه دشمنان و زينت نزد دوستان است خدا بواسطه علم گروهى را بالا برد و ايشان را در خوبيها رهبر قرار داد كه از آثار ايشان اقتباس مىشود و افعال آنها الگوى راهنماى ديگران است و از افكار ايشان استفاده مىشود و ملايكه در دوستى با ايشان راغبند و با پرهايشان ايشان را لمس مىكنند ( و تبرك مىجويند ) . و در دعاهايشان دانشمندان را بركت مىدهند و هر تر و خشكى حتى ماهيان دريا و موجودات دريايى و درندگان بيابان و چهار پايان براى عالم استغفار مىكنند و دانش حيات دل از نادانى و نور چشم در تاريكى و نيروى بدن از ضعف مىباشد و بنده را به جايگاه خوبان و مجالس اخيار و درجات عالى در دنيا و آخرت مىرساند و تفكر در علم با روزه برابر است و گفتگوى در آن با شب‌زنده‌دارى مساوى است به وسيله دانش پروردگار اطاعت و پرستش مىگردد و بدان واسطه صله ارحام صورت مىگيرد و حلال و حرام دانسته مىشود علم پيشواى عمل است و عمل تابع علم است خدا علم را به سعادتمندان الهام مىكند و اشقيا را از آن محروم مىكند خوشا به حال كسى كه خدا بهره‌اى از علم به او داده است . آگاهى ( علم و عمل قرينند ) به اين جمله كه فرمود : عمل تابع علم است نگاه كن خداى تو را رحمت كند كه چگونه آن حضرت اين دو را دو بار قرين هم قرار داد و هيچ كدام بدون ديگرى نفعى ندارد و عالم ناچار بايد عمل كند و علم به تنهايى اهل علم را نجات نمىدهد و به همين مطلب در گفتارش تصريح كرد فرمود : هر كس علمى را بياموزد ولى هدايت او بيش نگردد ، از خدا جز دورى حاصل نكرده است و عمل بدون علم فايده‌اى ندارد زيرا آن حضرت فرمود : كسى كه بدون بصيرت عمل كند همانند كسى است كه در بيراهه حركت مىكند و هر چه بر سرعت مسير بيافزايد جز دورى از راه چيزى بر او نيافزايد پس علم و عمل دو يار قرين همند ( 15 ) كه هيچ كدام بدون ديگرى درست نمىشود و همه فعاليتها به خاطر اين دو گوهر يعنى علم و عمل شكل گرفته است و هر چه از تصنيف مصنفان و موعظه واعظان و فكر متفكران ، بلكه انزال كتابهاى آسمانى و ارسال پيامبران الهى كه